Prins

Beste Spekzullekes, Spekzullerinnekes en alle andere mensen die carnaval een warm hart toedragen.

Allereerst voor diegene die mij nog niet kennen: Ik ben Peter van Alphen, 53 jaar en ben een geboren en getogen Hellemonder. (en daar ben ik trots op) Ik heb een geweldig gezin samen met mijn Sonja en onze kinderen Lars (14) en Isa (12), en mijn oudste zoon Joey (31). Wij runnen beiden ons eigen bedrijfje. Sonja in het coachingsgebeuren en ik in het Schilderswereldje. Zodoende hebben we het lekker druk.

We wonen op een heerlijke plek midden in de stad en kunnen, bij wijze van spreken, bij iedere gelegenheid in het centrum kruipend naar huis. Mijn hobby’s zijn voetbal (hoewel ik dat zelf niet meer kan en volgens velen ook nooit heb gekund) en tennis.
Ook probeer ik regelmatig de thuiswedstrijden van Helmond-Sport te bezoeken en hoort carnaval natuurlijk ook in dit rijtje.

Het is alweer anderhalf jaar geleden dat ik benaderd werd met de vraag of ik er iets voor voelde om in dat jaar Prins der Spekzullekes te worden. Met een vals voorwendsel werd ik opgetrommeld om een kleuradvies te geven om de inrichting van de nieuwe residentie De Zonnesteen wat op te pimpen. Ik ben schilder van beroep, mijn zus is de voorzitster van die mooie club dus ik zocht daar verder niks achter. Toen ik daar eenmaal was met mijn kleurenwaaiers, zitten Harm en Maikel daar plotseling ook binnen. Ik dacht nog: dat zal de kleurencommissie wel zijn… Al snel wist ik beter en zat daar de prinsencommissie en kwam het hoge woord eruit. “Wil jij Prins Peter III worden?” Nou, daar hoefde ik niet lang over na te denken. Het stond nog op mijn bucketlist om dit nog eens te mogen ervaren.

Zelf heb ik een verleden bij Carnavalsvereniging de Kattendonders, waar mijn dochter Isa bij de dansgarde zat en ik raadslid en zelfs nog even interim voorzitter ben geweest. Helaas is die club, mede door corona, opgeheven maar de fijne tijd heeft er voor gezorgd dat ik nog lang geen genoeg heb van carnaval. Ik heb altijd met een schuin oog gekeken naar de verrichtingen van de Spekzullekes. Stiekem was ik best wel positief jaloers op wat deze vereniging ieder jaar weer wist neer te zetten. Vooral de intocht bij de prinsenbekendmaking in de binnenstad en de intredes in de volle zalen, deden mijn hart sneller doen kloppen. Carnaval is bij ons dan ook wel met de welbekende paplepel ingegeven. Zowel mijn vader als mijn zwager en schoonvader zijn prins geweest en zo is mijn zus Ingrid al haar hele leven bij carnaval betrokken in allerlei functies. Met de rest van de familie was ik door de jaren heen regelmatig bij de Spekzullekes te vinden.

Na het idee gewend te zijn om jullie voor te gaan in 2022 gooide ook hier corona roet in het eten en werd mijn geduld lang op de proef gesteld. Dit jaar gaat het er dan toch echt van komen en geldt voor mij ook het motto: ‘We’re Back’, als geen ander.
Het moeilijkste van alles was toch wel dat ik anderhalf jaar mijn mond heb moeten houden. Zeker ook omdat ik door mijn werk, maar ook door mijn carnavalsverleden heel veel mensen ken die ook op de prinsenavond aanwezig zullen zijn. Het is allemaal best veel en spannend wat er op mij en mijn gezin afkomt maar gelukkig hebben Harm, Maikel en Ingrid ons geweldig voorbereid op alles wat komen gaat en daarvoor wil ik hen oprecht bedanken. Toppers zijn jullie!
Het is me gelukt om het stil te houden en we gaan samen met mijn familie en iedereen die de Spekzullekes en carnaval een warm hart toedraagt, er met volle teugen van genieten.
Ik ben supertrots jullie voor te mogen gaan als de 38e prins der Spekzolen in 2023 en we goan er een skon fistje van maken! Ik zeg: Hey godewirmee en tot in de Zonnesteen.

Alaaaf Prins Peter III